Η ποιητική συλλογή «Ύπαρξις» αποτελεί την πρώτη συγγραφική απόπειρα του Φαίδωνα Δημητρίου γραμμένη εξολοκλήρου σε παράλληλη πορεία με τις σπουδές του στην ψυχολογία. Σαφώς επηρεασμένος από την ψυχολογία όπως μας προκαταλαμβάνει και από τον τίτλο της συλλογής, αναπτύσσει εντός του βιβλίου με ποιητική ευελιξία τα υπαρξιακά ερωτήματα και ανησυχίες, που και ο ίδιος ο ποιητής ενδόμυχα του παλεύει να ξεκαθαρίσει. Βέβαια εντός του βιβλίου εμφανίζεται έντονα και η κριτική του απέναντι στην κοινωνία ακόμα και στη γενιά του ενώ παράλληλα μας περνά με ποιητική ταχύτητα -ας μας επιτραπεί ο όρος- από τοπία και περιοχές που άλλοτε τον τρομάζουν και άλλοτε του προσφέρουν ηρεμία. Θα ήταν παράληψη μας βέβαια να μην αναφερθούμε και στις υπέροχες εικαστικές δημιουργίες που διανθίζουν την κάθε ενότητα σε εικονογράφηση του ίδιου του ποιητή αλλά και της Μικαέλας Μαυρή. Εξίσου σημαντική και η επιλογή χρήσης της κυπριακής διαλέκτου με ιδανικό τρόπο στο κλείσιμο κάθε ενότητας κορυφώνοντας έτσι την ποιητική θεματική παρέμβαση.