Αποτελεί την πρώτη ποιητική συλλογή που εκδίδει η νεαρή ποιήτρια Ουρανία Δημητρίου. Μέσα από τους στίχους της ατενίζει τη ζωή και ταυτόχρονα την κοινωνία με ρομαντισμό, ευαισθησία αλλά και επικριτική διάθεση σε μια ποιητική προσπάθεια που εκφράζει απόλυτα την νέα γενιά.

«Γράμματα σε εσένα που αγάπησα και σε εσένα που θα
αγαπήσω. Γράμματα σε εσένα που θαυμάζω ή θα
θαυμάσω κάποτε. Γράμματα σε εσένα που με αγάπησες
για αυτό που ήμουν ή θα με αγαπήσεις για αυτό που θα
γίνω. Σε εσένα που με βλέπεις από ψηλά. Σε εσένα που
αγωνίστηκες και έχασες, σε εσένα που κέρδισες και σε
εσένα που θυσιάστηκες. Σε εσένα που πάλεψες με
ανθρώπους και τέρατα. Γράμματα σε εσένα που αγαπάς
τον άνθρωπο με όλους τους τρόπους που μπορεί να
αγαπήσει κανείς σε αυτόν τον κόσμο. Τέλος, γράμματα
σε εσένα που αγάπησες τον άνθρωπο, τη ζωή και τον
ντουνιά.»

Ουρανία