«– Τι γιατί, παιδί μου; Εσύ δεν ξέρεις μερικά πράματα! Για να δραπετεύσεις, πρέπει να ’χεις την άδεια του Κόμματος, γιατί, τι νομίζεις; Για καθέναν που το σκάει σφίγγουν τα λουριά στη φυλακή! Εσύ, δηλαδή, ελεύθερο πουλί και οι άλλοι, οι σύντροφοί σου, στην απομόνωση;

– Ναι, καλά, το καταλαβαίνω… Λέω, το Κόμμα σού είπε: Βγες, αφού είσαι έτοιμος.

– Το Κόμμα είχε ανάγκη από άλλον.

– Δηλαδή;

– Τι δηλαδή, μωρέ, τι δηλαδή; Είχαμε έναν σύντροφο στην ίδια φυλακή που ’πρεπε να ’ναι έξω για να οργανώσει τον παράνομο μηχανισμό.»

Τα δεκαέξι μικρά διηγήματα της συλλογής αγκαλιάζουν με «εξομολογητική» διάθεση την περίοδο του Εμφυλίου.

Ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής μας μεταφέρει στο βουνό, στα κρατητήρια, στις φυλακές και στην πολιτική προσφυγιά, στις πιο σκληρές, απάνθρωπες και βάναυσες καταστάσεις στις οποίες μπορεί να υποβληθεί ένας αγωνιστής, χωρίς, όμως, να χάνει την ακαταμάχητη τρυφερότητα και το χιούμορ του. Χωρίς να χάνει τη στέρεη αισιοδοξία του για το μέλλον της ανθρωπότητας, για το οποίο γράφει βουτώντας πρώτα την πένα του στον ήλιο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΑΒΑΝΗ-ΡΕΝΤΗ

Ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής γεννήθηκε στις 24 Δεκέμβρη 1925 και πέθανε στις 21 Μάρτη 1996. Κομμουνιστής λογοτέχνης, δημοσιογράφος, πήρε μέρος στην ΕΑΜική Αντίσταση και στον αγώνα του ΔΣΕ. Ένας ξεχωριστός άνθρωπος, που χάρισε απλόχερα το ταλέντο του στον λαό, στην υπόθεση του αγώνα για μια καλύτερη, ανθρώπινη ζωή, για τον σοσιαλισμό.

Τα χρόνια της δημιουργίας του τα μοίρασε ανάμεσα στην Αθήνα και στο Βουκουρέστι, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας από το 1949 έως το 1968, οπότε επαναπατρίστηκε.

Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του γραπτού λόγου, από τον στίχο και την ποίηση έως το θέατρο και το σενάριο. Οι στίχοι του έχουν τραγουδηθεί από εκατομμύρια Έλληνες, χωρίς να ξέρουν ότι αυτός είναι ο δημιουργός τους. Δικοί του είναι οι στίχοι στα τραγούδια Παιδιά, σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, Σαν ατσάλινος γίγας, Ο Μπελογιάννης ζει κ.ά. Έγραψε σενάρια, έγινε κινηματογραφικός καλλιτεχνικός διευθυντής, γύρισε δική του ταινία με τίτλο Οι δρόμοι έχουν αναμνήσεις, που είχε μεγάλη επιτυχία και απέσπασε πολλά διεθνή βραβεία. Επί Χούντας, για να μπορέσει να βιοποριστεί, δούλεψε στη διαφήμιση και έγραφε με ψευδώνυμο.

Παρά την τεράστια ποικιλία του γραπτού έργου του, παρά τις χρονικές αποστάσεις μεταξύ των έργων του, όλα έχουν ένα κοινό γνώρισμα: Φέρουν τη σφραγίδα της φιλοσοφίας του δημιουργού τους, έχουν στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη λευτεριά και την πρόοδο. Όλα διέπονται από την ίδια ουμανιστική ευαισθησία και την ίδια συγκινησιακή ένταση. Ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής είναι μαχητής μιας ιδέας. Η τέχνη του φοράει άρματα, έχει νεύρο, αποπνέει δυναμισμό, βάθος, κινείται σε υψηλά επίπεδα· είναι στρατευμένη στην υπόθεση του λαού.