Το βιβλίο φωτίζει την αθέατη πλευρά της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα, τη βοήθεια στη στέγαση: Ένα απολύτως προσδιορισμένο επεισόδιο, όπου το δίλημμα «καπιταλισμός ή κομμουνισμός» μεταφέρθηκε στο πεδίο των καθημερινών τρόπων ζωής. Το πρόγραμμα στεγαστικής βοήθειας βασίστηκε στην αυτοβοήθεια, δηλαδή στην ενεργοποίηση της εργασίας και των αποταμιεύσεων των Ελλήνων υπό την εποπτεία ενός εκτεταμένου δικτύου οργανώσεων και τοπικών παραγόντων. Μέσα από αυτό το πρώτο παγκοσμίως πείραμα μεγάλης κλίμακας, η αυτοστέγαση αναδείχτηκε σε ένα από τα πιο άμεσα και απτά εργαλεία για την εμπέδωση της «μη επιβολής» στους λαούς που είχαν ανάγκη την αμερικανική βοήθεια προκειμένου να «χτίσουν» τα πεπρωμένα τους. Η αμερικανική παρέμβαση διείσδυσε στα πιο οικεία επίπεδα της ζωής, καλλιεργώντας ένα αίσθημα ελπίδας και αισιοδοξίας, βασική ψυχολογική συνθήκη για τη λειτουργία των αγορών. Έτσι, η Ελλάδα «έδειξε τον δρόμο» για μια νέα στρατηγική «εκσυγχρονισμού», την οποία οι Αμερικανοί έμελλε να εφαρμόσουν και να διδάξουν –μέσα από μια σειρά επίσημων θεσμών, φορέων και οργανισμών– σχεδόν σε όλο τον «αναπτυσσόμενο» κόσμο.

Βιογραφικό της συγγραφέα

Η Κωνσταντίνα Κάλφα, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ, είναι επίκουρη καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Έχει τιμηθεί με σειρά βραβείων και υποτροφιών, ενώ το ερευνητικό της έργο σχετικά με την πολιτική οικονομία και τους μηχανισμούς παραγωγής της αρχιτεκτονικής έχει δημοσιευτεί σε κορυφαίες διεθνείς επιστημονικές εκδόσεις. Ως επιστημονικά υπεύθυνη μεγάλων ερευνητικών προγραμμάτων, μελετά συστηματικά τις πρακτικές και τις πολιτικές στέγασης στο πλαίσιο του μεταπολεμικού «εκσυγχρονισμού», αναδεικνύοντας τις ιστορικές τους διαπλοκές με ευρύτερες πολιτικές και οικονομικές ατζέντες.